ಕಥೆಗಳು

ಎಲ್ಲವೂ ತಿರುಗಿದ ದಿನ

ನಾನು ಇತರರಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನ ಎಂದು ಅರಿತ ದಿನ ನನ್ನ ಇಡೀ ಬದುಕು ತಿರುಗಿಹೋಯಿತು. ಬೆಳೆಯುವಾಗ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆಗುವಂತೆ ಅದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಕಾಲ ಕೆಳಗಿನ ನೆಲ ವಾಲಿದಂತೆ, ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆಯಿತು.

ಮೊದಲು ನನಗೆ ಅನಿಸಿದ್ದು ಬೆರಗೂ ಅಲ್ಲ, ನಿರಾಳವೂ ಅಲ್ಲ. ನಾಚಿಕೆ. ಯಾರೂ ನನ್ನನ್ನು ಕೂರಿಸಿ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ, ಇದು ತಪ್ಪು ಎಂಬ ಭಾವನೆಯನ್ನು ನಾನು ಒಳಗೆ ಹೀರಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಹೆದರಿದವರು ಮಾಡುವುದನ್ನೇ ನಾನೂ ಮಾಡಿದೆ. ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟೆ, ನನ್ನಿಂದಲೂ, ಮತ್ತು ಇದು ಹೊರಟುಹೋಗಬಹುದು ಎಂದು ನನಗೆ ನಾನೇ ಹೇಳಿಕೊಂಡೆ.

ತಿಳಿಯುತ್ತಾ, ತಿಳಿಯುತ್ತಾ, ತಿಳಿಯುತ್ತಾ

ಅದು ಹೊರಟುಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ಓದಲು ಶುರುಮಾಡಿದೆ. ರಾತ್ರಿ ತಡವಾಗಿ, ಪರದೆಯ ಬೆಳಕು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ, ಇದರ ಅರ್ಥವೇನು, ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ, ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ವೈದ್ಯರು ನಿಜವಾಗಿ ಏನನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಓದಿದೆ.

ಪುಟ ಪುಟವೂ ಒಂದೇ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟಿತು: ರೋಗವಲ್ಲ, ಆಯ್ಕೆಯಲ್ಲ, ತಪ್ಪೂ ಅಲ್ಲ. ನಾನು ತಿಳಿಯುತ್ತಾ ಹೋದೆ, ತಿಳಿಯುತ್ತಾ ಹೋದೆ, ತಿಳಿಯುತ್ತಾ ಹೋದೆ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಾಚಿಕೆಯ ಹಿಡಿತ ಸಡಿಲವಾಯಿತು.

ಆದರೆ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಂಗತಿ ತಿಳಿದಿರುವುದು ಮತ್ತು ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯ ತೋರುವುದು ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ. ಯಾರಿಗಾದರೂ ಹೇಳಲು ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ವಿಪರೀತ ಭಯವಿತ್ತು.

ಭಯ

ಆ ರೀತಿಯ ಭಯವನ್ನು ಹೊತ್ತಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ವಿವರಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ. ಅದು ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲೇ ವಾಸವಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಅಜಾಗರೂಕ ತಮಾಷೆಯಷ್ಟು ಸಣ್ಣದಾಗಿರಬಹುದು, ತುಂಬಾ ಹತ್ತಿರ ಬಂದ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ, ತಪ್ಪು ವಿಷಯದ ಕಡೆಗೆ ಜಾರುವ ಮಾತುಕತೆ. ನನ್ನ ಬಗೆಗಿನ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮುಟ್ಟಬಹುದಾದ ಯಾವುದೇ ವಿಷಯ, ಮತ್ತು ನನ್ನ ಉಸಿರು ನಿಲ್ಲುತ್ತಿತ್ತು.

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಯೋಚನೆಯೇ ನಿಂತುಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು, ಮನಸ್ಸು ಗೋಡೆಯಂತೆ ಖಾಲಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಆ ಕ್ಷಣ ಕಳೆದು ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಿದೆ ಎಂದು ನಟಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವವರೆಗೆ. ನಟಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸವಾಯಿತು. ಅದು ಎಷ್ಟು ಸುಸ್ತು ಮಾಡುತ್ತದೆಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಬಳಿ ಮಾತುಗಳೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಕಾಲೇಜು ನಾನು ಊಹಿಸಿದಂತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ

ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೂ ಮನಸ್ಸು ಬಿಚ್ಚಿ ಮಾತನಾಡಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ದೊಡ್ಡ ಆಲೋಚನೆಗಳು, ತೆರೆದ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಇರುವ, ಜನ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಜಾಗವನ್ನು ನಾನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಊಹೆಯಾಗಿತ್ತು, ಎಲ್ಲವೂ ಹೂವಿನ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲ ಎಂದು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕಲಿತೆ.

ಜನ ಅದನ್ನು ಗೇಲಿ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದೆ. ಗಮನ ಸೆಳೆಯಲು ಜನ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಟ್ರೆಂಡ್ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದೆ. ಅದನ್ನು ರೋಗ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದೆ. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ ಅದು ಆಳಕ್ಕೆ ತಟ್ಟಿತು, ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಮಾತುಗಳು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಆಗಿದ್ದವು, ನಾನು ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದೇನೆಂದು ತಿಳಿಯದ ಜನ ಅವನ್ನು ಸಹಜವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಮುರಿಯಿತು.

ಆದರೆ ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ಕೈಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಮ್ಮೆ ಅದರ ಬಗ್ಗೆಯೇ.

ಎಂದೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಖಚಿತವಾಗಿದ್ದವರೇ ನನಗೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿದರು.

ಜನರಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು

ನಂತರ, ಇಂದಿಗೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗದ ಕಾರಣಗಳಿಂದ, ನಾನು ಜನರಿಗೆ ಹೇಳತೊಡಗಿದೆ. ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೆ, ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ. ನಾನು ಊಹಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆಯೇ ಆಯಿತು.

ಎಂದೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಖಚಿತವಾಗಿದ್ದವರೇ ನನಗೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿದರು. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಣಕ್ಕಿಡಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ, ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದ ಕೆಲವರು ದೂರ ಉಳಿದರು. ಕೆಲವರು ಅದನ್ನು ರೋಗದಂತೆ ಕಂಡರು. ಕೆಲವರು ಅದನ್ನು ತಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೇರಿದ ಒತ್ತಡದಂತೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು, ನನ್ನ ಸತ್ಯ ತಮಗೇ ಸಂಭವಿಸಿದ ಏನೋ ಎಂಬಂತೆ.

ಯಾವ ಅಪರಿಚಿತನ ಗೇಲಿಗಿಂತಲೂ ಅದು ಹೆಚ್ಚು ನೋಯಿಸಿತು, ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಅವರನ್ನು ನಂಬಿದ್ದೆ. ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಮುರಿಯಿತು.

ಅದು ನನಗೆ ಕಲಿಸಿದ್ದು

ಆದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ಯಾರು ಜೊತೆಗಿದ್ದರು ಎಂದು ಅದು ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೋರಿಸಿತು. ಕಷ್ಟ ಬಂದಾಗ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ, ಅದರ ಪ್ರತಿ ಅಂಶವನ್ನೂ ಮೊದಲು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆಯೇ ಜೊತೆಗೆ ನಿಂತ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನೂ ಕುಟುಂಬವನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಜೋಪಾನ ಮಾಡಲು ಅದು ನನಗೆ ಕಲಿಸಿತು.

ನಾನು ಎಂಥ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂದು ನನಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ತಿಳಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇದು ಗೊತ್ತು: ಯಾರಾದರೂ ನನ್ನನ್ನು ನೋಯಿಸಿದರೆ ನಾನು ಮೌನವಾಗಿ ಮಾತು ನಿಲ್ಲಿಸಬಹುದು, ಆದರೂ ನನ್ನ ಬದುಕು ಅನುಮತಿಸಿದರೆ, ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ಅಗತ್ಯ ಇದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೂ ಅವರಿಗಾಗಿ ನಾನು ಇರುತ್ತೇನೆ.

ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಮುಖ್ಯ, ಏಕೆಂದರೆ ಕೊನೆಗೆ ಮುಖ್ಯವಾದುದು ಜನರೇ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿಸುವುದು ಜನರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾನು ಜನರಿಗೆ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಅವಕಾಶ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಅವರನ್ನು ನನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಜನರಲ್ಲಿ ಕೆಟ್ಟದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಒಳ್ಳೆಯದೇ ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ನಾನು ಹೀಗೆಯೇ. ನಾನು ಸಂತನಾಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ನಿಮಗನಿಸಿದರೆ, ಇಲ್ಲ. ನನ್ನಿಂದಲೂ ತಪ್ಪಾಗಿದೆ. ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬ ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿದರು, ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಾನು ಕಲಿತದ್ದು.

ಒಂಟಿತನದ ಹಾದಿಗಳು

ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿದ್ದ ಸಮಯಗಳಿದ್ದವು. ಆ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ, ನಾನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದು ನನಗೆ ಬಲ ಕೊಟ್ಟಿತು, ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಆ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಇರದಿದ್ದರೂ.

ಮತ್ತು ನನಗೆ ಎಂದೂ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಏನನ್ನೂ ಹೇಳದ, ಕೇವಲ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದ, ಇಂದಿಗೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದ ಜನರೂ ಇದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಅದನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರು ಅದು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಭಯ, ಮುಚ್ಚಿಡುವುದು, ವಿವರಿಸುವುದು ಎಂಬ ಕಠಿಣ ದಾರಿಯನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಕೇವಲ ಮೋಜಿಗಾಗಿ ಆರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವಂತೆ.

ಈ ವೆಬ್‌ಸೈಟ್ ಏಕಿದೆ

ಅವರಿಗಾಗಿ, ಅವರು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದರೆ, ಈ ವೆಬ್‌ಸೈಟ್‌ನ ಕೆಲವು ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ನಾನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಸಂಶೋಧಿಸಿ ದಾಖಲಿಸಿ ರೂಪಿಸಿದೆ. ಇದು ಆಯ್ಕೆ, ಟ್ರೆಂಡ್ ಅಥವಾ ರೋಗ ಎಂದು ನೀವು ಹೇಳಲು ಹೊರಟಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ನಂಬಿ ಎಂದು ನಾನು ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ವಿಜ್ಞಾನ ಪುಟವನ್ನು ಓದಿ. ಸಂಶೋಧನಾ ಗ್ರಂಥಾಲಯವನ್ನು ತೆರೆದು ಮೂಲ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಲಿಂಕ್‌ಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ. ಪುರಾವೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತದೆ ಎಂದು ನೋಡಿ, ಅದು ನಿಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಲಿ.

ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಈಗಾಗಲೇ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ, ಯಾವ ಪುರಾವೆಯೂ ಅದನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಜಗಳವಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಿಮಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಬದುಕು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ದ್ವೇಷವಿಲ್ಲ. ಪ್ರೀತಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಜನರಿಗೆ ದ್ವೇಷ ಕೊಡಬೇಡಿ ಎಂದಷ್ಟೇ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅದು ನಿಜಕ್ಕೂ ನೋಯಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ನಾವು ಈಗಾಗಲೇ ಎದುರಿಸುವ ಬೆದರಿಸುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಕಿರುಕುಳ ಸಾಕಷ್ಟಿದೆ.

ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರುವವರು ನೀವೇ ಆಗಿದ್ದರೆ

ನೀವು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಬಯಸಿದರೆ, ಅಥವಾ ಈಗಷ್ಟೇ ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ, ಅಥವಾ ಮೌನವಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳದ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದರೆ, ಅಥವಾ ನಾನು ಹೆಸರಿಸದ ಬೇರೆ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿರುವುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಮ್ಮದೆಂದು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ.

ಸಹಾಯ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಕ್ಷಣಗಳಿಗಾಗಿಯೇ ಸಹಾಯವಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಗಳಿವೆ. ತಲೆಯೊಳಗಿನ ಗದ್ದಲ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳು, ಧ್ವನಿ ಸ್ಟುಡಿಯೋ ಮತ್ತು ಶಾಂತ ಆಟಗಳು ಇವೆ. ನಿಮ್ಮ ಕಥೆಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಥವಾ ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಓದುವವರಿಗೆ ಒಂದು ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸಲು ಬಯಸಿದರೆ, ಸಂಪರ್ಕ ಪುಟ ತೆರೆದಿದೆ, ಹೆಸರಿಲ್ಲದೆಯೂ.

ಒಂದೇ ಬಾರಿಗೆ ಧೈರ್ಯವಂತರಾಗಬೇಕಿಲ್ಲ. ನಾನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.

Reiner